സുഷുപ്തി

ഇരുട്ടണയുമ്പോള്‍

മത്സരിച്ച് പറക്കുന്ന

ഈയാംപാറ്റകളെപ്പോലെ

എനിക്കൊരു യാത്ര പോകണം

നിശബ്ദതകള്‍ക്കിടയില്‍

ചിറകുകള്‍വിരിച്ച്

ശരത്കാലത്തെ മുറിവേല്‍പ്പിക്കുന്ന

ഗ്രീഷ്മത്തെപ്പോലെ,

വിയര്‍പ്പില്‍വീണ

ചോരതുള്ളികള്‍പോലെ.

ജന്മാന്തരത്തിന്‍റെ ആകസ്മികതകളിലേക്ക്

കൈകള്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്ന്,

പാദങ്ങളില്‍ ക്ഷതമേല്‍പ്പിച്ച്

ഒരു യാത്ര.

വഴിയവസാനിക്കും എന്നറിഞ്ഞിട്ടും

നീയെന്ന ദേശത്തേക്ക്

ഋതുഭേദങ്ങളിലൂടെ

അരാജകത്വത്തിന്‍റെ

അപ്പക്കഷണങ്ങള്‍ നുണഞ്ഞ്

വിവസ്ത്രനായ്

ഒറ്റയ്ക്കൊരു യാത്ര.

കാറ്റും,മഴയും,

പകലുകളും

എന്‍റെ പ്രണയം

പങ്കിട്ടെടുത്തു.

ഓര്‍മ്മകളും സ്വപ്നങ്ങളും-

ചൂതാടിയ തെരുവില്‍,

ആരോടെന്നില്ലാതെ മുഖം കുനിച്ച്-

പ്രണയം പടിയിറങ്ങി,

കൂട്ടിയിട്ട എച്ചിലുകള്‍ക്കിടയില്‍

പ്രണയം അതിന്‍റെ സ്വത്വം തിരയുമ്പോള്‍,

സിരകളില്‍ നിന്നും സിരകളിലേക്ക്

കൊടുംശൈത്യം

പതിയെ പടരുമ്പോള്‍,

പൌര്‍ണ്ണമിയുടെ ദിവസത്തില്‍

കടല്‍ എന്നെ ചുംബിക്കുമ്പോള്‍,

അനാദിയില്‍ കേട്ടുണര്‍ന്ന

ഒരു മുഴക്കത്തിന്‍റെ ആലസ്യത്തില്‍

ഗര്‍ഭംധരിക്കാന്‍വേണ്ടി മാത്രം-

ഒരു യാത്ര.

ഓ മരണമേ!

കഴിയുമെങ്കില്‍

ജന്മം മുഴുവന്‍

അമ്മയുടെ ഉദരത്തില്‍ നിക്ഷേപിക്കുക.

വിരലിലെ മുലപ്പാല്‍ നുണഞ്ഞ്

സുഷുപ്തിയിലാണ്ട്

മാതൃത്വത്തിലേക്ക് തുഴഞ്ഞ്

ഒരു ശ്വാസമായ്

ഒരു കണികയായ്

ഞാനാ യാത്ര പൂര്‍ത്തിയാക്കട്ടെ.

ഞാന്‍

മരണം
കയ്യൊപ്പിട്ട
സ്പന്ദിക്കുന്ന
വെറും
മണ്‍ശില്‍പ്പം
മാത്രമാണ്
ഞാന്‍

മരണം

ഓര്‍മ്മകളുടെ
മുന്നില്‍ വെച്ച്
ഏതോ ചൂതാട്ടക്കാരന്‍
ബാല്യവും
കവര്‍ന്നെടുത്ത്
പടിയിറങ്ങിപ്പോകുന്നതാണ്
മരണം

പടിയിറക്കങ്ങള്‍.

അച്ഛന്‍ അച്ഛനില്‍ നിന്നും

അമ്മ അമ്മയില്‍ നിന്നും

അവന്‍ അവനില്‍ നിന്നും

അവള്‍ അവളില്‍ നിന്നും

പടികളിറങ്ങുമ്പോള്‍

തെളിഞ്ഞ ജലാശയത്തില്‍

കണ്ടതത്രയും

വലകളായിരുന്നു.

സ്വപ്നം പിച്ചവെപ്പിക്കാന്‍

പഠിപ്പിക്കുന്ന

കുഞ്ഞുമീനുകള്‍ക്ക്

അകപ്പെടാന്‍മാത്രം

പ്രണയത്തിനുംമുമ്പ്

സൌകര്യപ്രദമായ്

അണിയിച്ചൊരുക്കിയ

മീന്‍വലകള്‍.

ഇരയുടെ ഹൃദയം തുരന്ന്‍

കുരുന്നുമീനുകളുടെ

ശ്വാസം നുകരുന്ന

ജീര്‍ണ്ണിച്ച ബന്ധങ്ങളുടെ

സ്വര്‍ണ്ണവലകള്‍.

പ്രവാസപര്‍വ്വം

ജീവിതം
ഖനനം ചെയ്യുമ്പോള്‍
പ്രവാസിക്ക്
കിട്ടുന്ന
ഇന്ധനമാണ്
അവന്‍റെ
ഓര്‍മ്മകള്‍
അതില്‍നിന്നും
അതിജീവനം
ബാധ്യതകള്‍
സ്വപ്നങ്ങള്‍
ബന്ധങ്ങള്‍
വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കുമ്പോഴേക്കും
കാലം
അസ്ഥിനിര്‍ണയം
നടത്തിയിട്ടുണ്ടാവും
ശേഷം,
തലമുറകള്‍
വിഹരിക്കുന്ന
സൗധങ്ങളുടെ
ചിതയില്‍
ഊതിയാല്‍
പ്രവാസിയുടെ
ഹൃദയവും കാണാം.

പ്രകാശം പരത്തുന്ന പെണ്‍കുട്ടി

നിന്നെ കല്ലെറിയാന്‍ കൂടിയവരില്‍ ഒരാളും
നിന്‍റെ പ്രണയം കുടിച്ചവരില്‍ മറ്റൊരാളുമാണ് ഞാന്‍.
നീ ബൈബിളിലെ മഗ്ദലനയല്ല
ഭൂമിയില്‍ ഇന്നും റാന്തല്‍
കൊളുത്തിവെക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടി.
ആളുകള്‍ക്ക് നീ അഭിസാരികയാണ്
എന്നാലും,
എന്‍റെ ഇളം കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ കടലിന്‍റെ
നീലിമയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞവള്‍,
അവളില്‍ മോക്ഷം തേടിവരുന്നവര്‍
ഗംഗയില്‍ പോയതായ് അറിവില്ല.
അവള്‍ സ്വപ്നങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു
അവള്‍ മരുഭൂമിയിലെ ഉറവകളില്‍
പ്രേമത്തെ വളര്‍ത്തുന്നു,
ദര്‍പ്പണങ്ങളില്‍ നീന്തുന്ന
സ്വര്‍ണ്ണമത്സ്യങ്ങള്‍ക്ക് മുക്കുവന്‍റെ
വല കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നു.
വേട്ടയാടപ്പെട്ട മൃഗത്തിന്‍റെ
മുരളല്‍പോലെ അവളുടെ വാക്കുകള്‍ 
ഭൂമിയില്‍ പരാഗണം നടത്തുന്നു.
ഭോഗനദിയില്‍ മുങ്ങിയവന്‍റെ ഏറ്റുപറച്ചിലില്‍
അവളുടെ ഹൃദയം കുമ്പസാരക്കൂടാവുന്നു.
കൂട് നഷ്ട്ടപ്പെട്ട കിളിക്ക്
അഭയം നല്‍കി ഭോഗിക്കുന്ന
പുരോഹിതന്‍മാര്‍ക്കിടയില്‍
അവള്‍ പുരോഹിതയാകുന്നു.
ദേവാലയം തുറന്ന്
അവള്‍ കുര്‍ബാന അര്‍പ്പിക്കുന്നു,
വീഞ്ഞ് പകര്‍ന്ന്,
പ്രേമത്തിന്‍റെ ബലിയില്‍ പങ്കുചേരുന്നു.
മറയില്ലാത്ത കുമ്പസാരക്കൂട്ടില്‍
പാപങ്ങള്‍ തീര്‍ത്ത നഖക്ഷതങ്ങളില്‍
അവള്‍ ഊതുമ്പോള്‍ സ്വര്‍ഗത്തിലെ
മണികള്‍ മുഴങ്ങുന്നു.
അവളുടെ ശിക്ഷകളില്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ജ്വലിക്കുന്നു.
അവള്‍ മഴയുടെ അവസാനതുള്ളിയിലും പുഞ്ചിരി വിതറുന്നു
അവളുടെ മാറിലെ വെണ്‍പ്രാവുകള്‍ക്ക്
അവന്‍ കൂടൊരുക്കി കാത്തിരിക്കുന്നു.
നിണം പൊടിഞ്ഞ ചുണ്ടുകളില്‍ 
അവള്‍ പ്രേമത്തിന്‍റെ കോവില്‍ തുറക്കുന്നു.
അവളുടെ നഗ്നതയെ വിറ്റവനെ 
കാലം കലാകാരനെന്ന്‍ വാഴ്ത്തുന്നു,
അവളെ പൂജിച്ചവര്‍ പൂജാരികളും
അവളെ ധ്യാനിച്ചവര്‍ പുരോഹിതന്‍മാരുമാവുന്നു.
അവളോ?
കാമനരകളിലകപ്പെട്ട്
സ്വപ്നം പൊഴിക്കുന്ന
മിഴികളില്‍
വേനല്‍ പൂത്ത്,
മരുഭൂമി
തട്ടമിട്ട് വളര്‍ത്തിയ
തടവറയില്‍
സ്വര്‍ണ്ണമത്സ്യമായ്
മണലിനെ 
ചുംബിച്ചു കിടക്കുന്നു.
ഭ്രാന്തമായ് ചുറ്റിപ്പിണയുന്ന
കാറ്റുപോലെ കാമവും .
.................................................................
തെരുവിലെ മദ്യഷാപ്പിന് മുന്നില്‍
അയാള്‍ കൈ നീട്ടുന്നു
സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്നും 
വാക്കുകള്‍ പറിച്ച് 
അയാള്‍ക്ക് കൊടുക്കരുത്
അയാള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്
ഒരു തുള്ളി മദ്യം മാത്രം.

കൊതുക്

അവസാനത്തെ

തുള്ളി രക്തവുമായ്

മൂളി വരുന്ന

കൊതുകിനെ

കൊല്ലരുത്

അതും

ഒരു

പ്രേമഗീതം

പാടുന്നുണ്ട്.